Brak wzmaga kreatywność


Tekst o tym, jak to internety zabijąją w nas kreatywność, rozleniwiają i sprowadzają do poziomu kanapy, oraz o tym jak to drzewiej bywało i dlaczego warto uczyć się języka.

Dawno temu, kiedy świat składał się z butelek octu na półkach w sklepie spożywczym, kiedy byłam małą dziewczynką i lubiłam śpiewać. Teraz też lubię śpiewać. I to jak. Mam tak, że jak spodoba mi się jakiś kawałek, to zaraz cała płyta włącznie ze szlagierem znajduje sięw moim telefonie i katuję rzecz od rana do nocy. Skutkuje to tym, że po odpowiednio długim czasie głośnego słuchania, znam każdy dźwięk i jeśli występuje tam wokal – to ja dołączam. Wtedy podejrzewam moich współmieszkańców o nagłe zainteresowanie ofertami wynajmu lokalu coby przetrwać ten trudny czas. Nie dotyczy to kotki, która jest Ryszardem i ma jeden cel – żarcie w misce i otwarte drzwi, jakiekolwiek. Repertuar mam rozległy, od piosenki poetyckiej po metal i chorały gregoriańskie. Jeśli nie występuje wokal, no to siłą rzeczy muszę robić za gitarę, tudzież inne instrumentum. Nie wiedzieć czemu jedno z moich dzieci wyniosło się do kraju brexitu.

Wracając jednak do mojej opowieści: jako dziecię wspólnie z koleżankami w ramach umuzykalniania w miesiącu czerwcu występowałyśmy na festiwalu w Opolu, w sierpniu w Sopocie. Zielona Góra jakoś nam nie leżała chociaż do pieśni wojskowych nic nie mam. Całe przedsięwzięcie odbywało się przed moim domem, na schodach, bo tam można było zainstalować mikrofony za pomocą kija od szczotki. Uprzednio należało obejrzeć w telewizji jak sobie radzą na scenie gwiazdy, a następny dzień był dla nas. Choreografia, odpowiednie stroje – z tym problemu nie było, bo rodzice w pracy, więc szafa wolna. Kupa roboty z tymi festiwalami, trzeba było zgromadzić publiczność, artystów – a oni jak wiadomo kręcą nosem, mają wymagania, zrywają kontrakty. Zdarzały się nieoczekiwane wtargnięcia zwierząt na scenę. No i przede wszystkim należało znać tekst, a czasy trudne: nie znano karaoke, nie było tekstów w kompie, ba nie było kompa. Żmudnie przepisywałyśmy słowo po słowie z rzężącej kasety (rzęziła bo była nagrywana 100 razy) z radiomagnetofonu Grundig metodą play stop (brzmi jak kopiuj wklej, ale to nie ten nakład pracy). Już po miesiącu miałyśmy jeden utwór do przodu. Jeśli był polski to małe piwo, ale zdarzały się zagraniczne piosenki. Nie znając angielskiego, ani murzyńskiego było trudno. Istniał wtedy zespół Goom by dance band  ze swoim nieśmiertelnym hitem Sanof Dżamejka. Ależ to było wyzwanie. Ale udało się, do dziś śpiewam sanof dżamejka, łeczisa malajka…. Moja córka podsunęła mi ostatnio pomysł coby sprawdzić jednak ten tekst i jakież było moje zdziwienie, że chodzo o  „Sun of Jamaica, the dreams of Malaika Our love is my sweet memory”…przy okazji teledysk nas powalił swoją prawdziwościąi efektami.
Już nic nie jest takie samo jak było.


A dziś co? Wszystko się odbywa metodą jednego kliku, nie trzeba myśleć, głowić się co to jest ta Łeczisa, na dodatek nie ma takiego zwyczaju, żeby spotykać się z koleżankami ot tak po prostu. Wymyśleć zabawę, podzielić się zadaniami, bez udziału dorosłych, prawie niewykonalne. No i czasu nie ma, bo trening, bo tańce, bo korki…

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Zasady są po to aby je łamać

Nawet jeśli Twoje dziecko tego nie słyszało, to na pewno miało okazję przekonać się, że działa. Ile to zasad my -  wspaniali rodzice złamaliśmy. Zasad, które sami ustalaliśmy. Ile razy dziecko było świadkiem, jak przekraczaliśmy przepisy drogowe. Niby wyjątki, ale zapadły w pamięć. Jeśli wprowadziliśmy zasadę, że każdy zmywa po sobie, to pamiętajmy, że nas to też dotyczy, ponieważ nie zaznaczyliśmy drobnym drukiem, że jeśli mama jest zbyt zmęczona – ta zasada nie obowiązuje. Nastolatki są bardzo denerwujące dlatego, że pokazują nam nasze błędy, nasze niekonsekwencje. Nic nie umknie ich uwagi, no chyba że ich własne pomyłki i niesubordynacje. Mówimy im, że nie wolno kłamać, że najgorsza prawda jest lepsza od najlepszego kłamstwa. Młody kiwa głową, aha zrozumiał wreszcie, i wtedy jak na nieszczęście dzwoni do drzwi sąsiadka –Kaziu, powiedz, że mamy nie ma w domu, i że późno wróci. Nie chce mi się dziś jej słuchać. Panuje w domu zasada, że pies dostaje jedzenie wyłącznie do mi...
Czytaj więcej

Mam troje dzieci w tym jedno czarne

To, że mam dzieci jak najbardziej uprawnia mnie do prowadzenia bloga parentingowego. Będzie nietypowy  dlatego, że w odróżnieniu od większości w tej niszy moje dzieci to już stare konie. Prawie cały proces wychowawczy mam za sobą  - na szczęście dla co poniektórych. Nie będę zaprzątać sobie miejsca ciuszkami, zabaweczkami i innymi pierdółkami. Kawa na ławę. Będzie o tym co najważniejsze. O relacjach, o trudnościach, być może o bezradności. Zamierzam popatrzeć z dystansu na wszystkie moje działania, trochę ku przestrodze dla tych, którzy wchodzą dopiero w rodzicielstwo (jeśli tu trafią). Podrzucę trochę fajnej lektury, może jakiś sucharek. Poszarpię się trochę ze schematami. Poza tym, że jestem matką zawodowo zajmuję się kryzysami, przemocą, wychowywaniem obcych dzieci i obcych rodziców.  Przede wszystkim jednak uczę się. Pracując z innymi ludźmi ciągle poznaję siebie, świat,  układam na nowo relacje z innymi, przyglądam się  procesom rządzącym w rodzina...
Czytaj więcej

Niegrzeczne czyli jakie?

Co robią niegrzeczne dzieci? Krzyczą, biją, wrzeszczą, płaczą, gryzą, tupią, uciekają, rzucają zabawkami, obrażają się, robią na przekór. Zwykle mówimy, że są wychowywane bezstresowo.  Tak jest najłatwiej. Należy jednak zauważyć, że dzieci podobnie jak dorośli przeżywają emocje. Różnimy się tym, że my – dorośli potrafimy nad nimi zapanować, natomiast dzieci przeżywają je bardzo żywiołowo: krzyczą, tupią, płaczą wrzeszczą… Jeśli skupimy uwagę na zachowaniu, możemy stwierdzić, że dziecko jest po prostu niegrzeczne, na pewno wychowywane bezstresowo. Rodzice skupiają się na zmianie zachowania dziecka  zapominając o pomocy dziecku w rozpoznawaniu i przeżywaniu emocji.Nikt nie rodzi się mądry, rozpoznawania i nazywania emocji trzeba się  nauczyć. Dzieci same mogą być przestraszone tym co się z nimi dzieje podczas przeżywania trudnych emocji. Mogą czuć się bezradne i niepewne, bezradne i zrozpaczone tym co się z nimi dzieje. Żeby sobie z tym poradzić potrzebują pomocy dor...
Czytaj więcej